Saturday, July 11, 2009

பா.ராஜாராம் கவிதைகள் (2)


ஒரு சில மரங்கள்
மனிதர்களை போலவே இருக்கிறது.
ஒரு சில மனிதர்கள்
மரங்களை போலவே இருக்கிறார்கள்.
ஒரு சில மரங்கள்
இருக்கிறார்கள் எனவும்
ஒரு சில மனிதர்கள்
இருக்கிறது எனவும்
இருக்கும்படிதான்
இருந்தும் விடுகிறது.

**************

முடிவடையாத
வாசலில் இருந்து
பூசணி பூ
சொல்கிறது...
மார்கழி மாதத்தையும்
பூரணம் பெற்ற
ஒரு கோலத்தையும்.

**************

உடைத்தாய்.
செப்பனிட்டாய்.
செப்பனிட தெரிந்ததால்
உடைத்து விடுவாய்.
செப்பனிட விரும்பியும்
உடைக்க தொடங்குவாய்.
செப்பனிட்டு செப்பனிட்டு
உடைந்து விடுவாய்.

**************

சிட்டிகை காற்று
சிட்டிகை நீர்
சிட்டிகை ஜுவாலை
ஆகாயம் நிலம்
அற்று போகும்படி
தந்து பெருக்குகிறது
தந்த முத்தம்.

**************

Tuesday, July 7, 2009

தாள்களுக்குள் வைத்த மயிலிறகுகள்.



சோமு மாமா
வாங்கி தந்த
மென் ஊதா
மர்பி ரேடியோ
சுமதி அக்காவுடையது.

உள்ளதிலேயே பெரிய
உணவருந்தும் பூந்தட்டு
புனிதா அக்கா
வைத்திருப்பாள்.

சாயம் போயும்
விடாமல் வைத்திருந்தாள்
தேவி
கத்தரி பூ கலர்
தாவணியை.

மயில் கழுத்து
நிறமொப்பிய
தலையணையும்
மஞ்சள் போர்வையும்
இந்திராவுக்கானது.

அவரவர் பொருள்
அவரவர் தொட மட்டுமே.

அத்தான்கள் வந்து
கொண்டு சென்றார்கள்
அக்கா தங்கைகளை.

போட்டது போட்டபடி போன
அக்கா தங்கைகள்
பிரிய பொருட்களையும்
போட்டே போனார்கள்.

வீடெடுத்து வீதியில் வீச
வீட்டிற்கு இயலாது.
வீட்டிலிருந்த மனிதர்களும்
வீடு போலவே.

ஆயினும்...
வீட்டிலில்லை எது ஒன்றும்...

பிரியமான எதுவும்
அரவமின்றி தொலையும் போல.

பொதுவாய்!...

(தினமணி நாளிதழில் வெளியான எனது கவிதை)