Thursday, July 23, 2009

சுவராஸ்யமான பதிவர்கள்


ஆச்சு. நன்றி ஜெஸ்வந்தி! வாங்க அனுஜன்யா போகலாம். பயணம் சுவராசியபட ஒரு நிகழ்வை கேளுங்கள்..

ஒரு நாள், சைக்கிளை பூட்டி சாவியை தொலைத்து விட்டேன்.

"சங்கிலிட்டே கொண்டு போகலாம்டா பத்து நிமிஷத்திலே திறந்துருவான்." என்று நண்பன் ஒருவன் சொல்ல கொண்டு போனோம்.

நண்பன் சொன்னது போல் பத்து நிமிடத்திற்கும் குறைவில் சைக்கிளை திறந்து தந்தார் சங்கிலி. போக, அடித்து செப்பனிட்ட சாவி மாதிரியான ஒரு சாவியையும் கையில் தந்தார். கூலியை கொடுத்து அத்துடன் நான் வந்திருக்கலாம்தான். சிற்பம் செய்தவரை சும்மா அனுப்ப இயலாது என்னால் என்பதால் நண்பனிடம்,

"சங்கிலி அண்ணனுக்கும் சேர்த்து மூணு டீ சொல்லுடா"என்று சொன்னேன்.

"அப்பு...நீங்க இருங்க நான் போய் வாங்கிட்டு வர்றேன்"என்று உற்சாகமாகி, மூன்று தேநீர்களை கம்பி வலையில் தொங்க செய்து கொண்டு வந்தார்.

சங்கிலி அண்ணனின் முகம் தேநீரைவிட சுவராஸ்யமாக இருந்தது. சும்மா நிற்க வேண்டாமே என்று நினைத்த நான், "எப்படிண்ணே தொழிலெல்லாம்?" என்று கேட்டேன்.

"ஏப்பூ கேக்குறீக...சின்ன வயசுல விளையாட்டா தொடங்கினது...இப்ப கஞ்சி ஊத்துதுதான் என்றாலும்...எங்க சைக்கிள் தொலைஞ்சாலும் போலீஸ் என்னை வந்து கொண்டு போயிருது.. யாரு சைக்கிளை தூக்கிட்டு வந்தா?ஆள் எப்படி இருந்தான்? என்ன சைக்கிளுன்னு போட்டு குடைஞ்சுருவாங்க...சில நேரம் அடி படுறதும் உண்டு."

"இதென்னடா வம்பா போச்சு. ஏன் அடி வாங்கணும்..கேக்கும் போதே யாருக்கு திறந்து கொடுத்தேன்னு சொல்லிற வேண்டியதுதானே"என்றேன் ஆறுதலாக.

"யாரைன்னு சொல்றதுப்பு..நம்ம தொழிலை பார்ப்பமா,ஆளையும் அடையாளத்தையும் பார்ப்பமா?பேரம் பேசி சாவி பூட்டுறாங்க. செஞ்சு கொடுத்த மறு நிமிஷம் சிட்டா பறந்துருவாங்க. உங்களை மாதிரி நின்னு டீ வாங்கி கொடுத்து பேசிக்கிட்டுருந்தா அடையாளம் தெரியும்தான்" என்றார்.

"வாஸ்த்தவம்தான்" என்றபடி என் சைக்கிளின் சகல அடையாளங்களையும் கூர்ந்து கவனித்து, "நல்ல வேலை நம்ம சைக்கிள்தான்" என்று நண்பனிடம் சொன்னேன்.

சங்கிலி அண்ணனும் சிரித்தார்!

வாஸ்தவத்தில், சங்கிலி அண்ணனுக்கும் எனக்கும் மெல்லிய ஒன்றுணர்வு இருக்கு அனு. இந்த பதிவுலகம் எனக்கு ரொம்ப புதுசு. பின்னூட்டம் வழியாக, அவர்களின் வீடடைகிறேன், அவர்களின் பின்னூட்டம் வழியாக அவரவர் வீடடைகிறேன். சங்கிலி அண்ணன் சொன்னது போல், "உங்களை மாதிரி நின்னு..டீ வாங்கி கொடுத்து..பேசிக்கிட்டு இருந்தால் அடையாளம் தெரியலாம்தான்" என இங்கு நானும் சொல்ல விரும்புகிறேன் அனு.

ஜெஸ்வந்தி எனக்கு தந்திருக்கும் விருதிற்கும் நீங்கள் தந்திருக்கும் விருதிற்கும் நிறைய வேறுபாடுகள் உள்ளது. அது, பதிவுலக நண்பரை தேர்வு செய்வது. அதில் நிறைய சுதந்திரம் உண்டு. இது சுவராசிய பதிவினர் விருது. உண்மையில் சுவராசிய பதிவரை தேர்வு செய்ய சற்றும் அருகதையற்றவன் அனு நான். ஏனெனில், கடந்த பதினைந்து வருடங்களாக... நான் மிகவும் நேசித்த, நேசிக்கும் இந்த இலக்கிய உலகின் முன் வாசல் பின் வாசல் அறிய இயலாமல் போய் விட்டது. நான் ஏற்கனவே சொன்னது போல், பின்னூட்டம் வழியாக தளம் தளமாக போய் வாசித்ததில் நான் ஒன்றுமே இல்லை என்றே உணர்கிறேன். அவ்வளவு பெரிய உலகம் விரிந்து கிடக்கிறது. நுழந்து வெளிவர வெகு காலம் பிடிக்கும். மிகவும் விரும்பிய தளங்களில் கூட வெறும் ஒரு கவிதையை வாசித்த நேரமின்மையும் என்னிடம் இருக்கிறது. இப்படி ஒரு சூழலில்... இந்த சொற்ப காலங்களில், நான் என்ன தெரிந்தனோ அது குறித்தும், அதன் சுவராசியம் குறித்தும் குறிப்பிட என்னால் இயலும்... இதை எல்லாம் ஏற்க நீங்கள் தயாரெனில்,...

இவர்களிடம் அவ்வளவு கொட்டி கிடக்கிறது...

அவர்கள்...

இன்னும் அனேகர் உளர். விதிகள் என்னை அனுமதிக்க காணோம். மற்றபடி நிறைய அன்பும் நன்றியும் அனு.

எல்லோருக்கும் அன்பு நிறைய!
பா. ராஜாராம்

Monday, July 20, 2009

உங்கள் பதிவுலக நண்பருக்கு ஒரு விருது



நண்பர், ரங்கன் தொடங்கி வைத்த இந்த, "best friend" விருதை, தோழி ஜெஸ்வந்தி, அவர்களின் ஒன்பது நண்பர்களில் ஒருவனாக என்னையும் தெரிவு செய்தார்கள். இந்த பதிவுலகம் வந்து கிட்டத்தட்ட ஒன்னரை மாத காலம் ஆகிறது. பதினைந்து வருடம் முன்பாக பித்து பிடித்து அலைந்த அந்த இலக்கிய வாசனையை மீண்டும் உணர்கிறேன். எழுத்தனுபவம் காட்டிலும் வாசிப்பனுபவம் மிகுந்த சுகம் கொள்ள செய்கிறதுதான். மீண்டும் எழுத வந்த பிறகு, எழுதியதை விட வாசித்தது அதிகம் என கொள்ளலாம். இப்படியான ஒரு சூழலில், வாசிப்பனுபவம் கொண்டு நல்ல நண்பர்களை தேர்வு செய்வதில் (அநேகம் பேர் இருப்பதால்) மிக குழப்பமே...ஆயினும், நேர் செய்யத்தானே வேணும். அதில்..

அப்பாவின் இளைய சகோதரர். நல்ல வாசிப்பனுபவமும், மிகுந்த அன்பாளரும். அப்பாவின் அன்பை அப்படியே தருபவர். ஆயினும் நண்பர்!சமீபமாக எழுத வந்து, எழுத்தில் வியப்பு ஏற்படுத்தியவர். ஆக,அவரிடமிருந்து தொடங்குவதே என் best frind பயணம் நியாமாகிறது.

அறிமுக காலம் தொட்டே நல்ல இலக்கிய அறிவு கொண்டவன். அவன் தளம் வேறு என் தளம் வேறு. அவனை அவன் நேசிப்பது போலவே என்னையும் என் எழுத்தையும் நேசிப்பவன். எழுத்தையும் நட்பையும் குழப்பிகொல்லாதவன். எழுத்தை கடந்த அன்பு பிரதானம்தானே எப்பவும்.

தளம் தொடங்கிய பிறகு அறிமுகமான நண்பர்களில் ஒருவர். சுந்தராவை போலவே தளம் வேறு வேறு. ஆயினும் வாசிப்பனுபவம் சொக்குகிறது. என் தளத்திற்கு இறங்கி வந்து, எனக்கு புரியும் படியான பின்னூட்ட கவிதைகளில் அன்பு தெறிக்கும்!

மீண்டும் எழுத வந்த பிறகு, சுந்தராவின் மூலம் கிடைத்த, நல்ல நண்பர்கள் நிறைய!அதில், முக்கியமானவர் அனு (எ)அனுஜன்யா. எழுத்து எப்படியோ அப்படியே நானும் என உணர தருகிற நண்பர்!

மனிதர்களை படிக்கவும், படிப்பின் மூலமாக உரிமை கொண்டழைக்கவும் எழுத்து ஆக சிறந்த ஒன்று. அதில் இவர் எனக்கு வாசு அண்ணா ஆனார். அப்படி அவரும்.

முகம் தெரியாது.ஆனாலும் எழுத்து, கூட பிறந்தவனை போல காட்டித்தரும். இப்படி உணரும் அடிநாதம் எதுவென அறிய இயலவில்லை. அறியவும் வேண்டாம்தான்.அப்படி நந்தா.

இனம் புரியாத எளிமையான எழுத்து நடை இவரை நண்பராக்குகிறது. ஆக, அ.மு.சையதும்!

கவிதை வாசிக்க எப்போ நுழைந்தாலும், "ராஸ்கல்..உக்காரு..எங்கே போற" என்ற சிநேகம் ததும்பும் எழுத்து செயலர். அவரும் கூட!

மன இறுக்கம் தளர்த்தக்கூடிய,தொடர்ந்து வாசிக்க விரும்பும் எழுத்து ஜெகனை நண்பராக்கும் யாருக்கும்.பிறகு நான் மட்டும் விடுவானேன்?...

விலக முடியாத வாசிப்பனுபவம் ரௌவ்த்ரனின் கவிதைகள். இங்குதான் சவுதியில் இருக்கிறார். எந்த ஒரு விசையாவது நகர்த்தி என்னையும் இவரையும் இணைத்தால், குலசாமிக்கு பொங்கல் கூட வைக்கலாம்தான். அவ்வளவு ஈர்க்கிறார் எழுத்தில்!

எந்த தளத்திற்கு போனாலும் ரசிகையின் பின்னூட்டம் காண கிடைக்கிறது. ஓடி..ஓடி..எழுதுபவர்களை உற்சாக படுத்த ஒரு மனசு வேணும். அப்படி... இந்த நமுட்டு சிரிப்பு ரசிகை!


போதும்தான். எல்லோரையும் நானே எடுத்து கொண்டால்...கொல்லங்குடி ஆத்தாளே காசு வெட்டும்!

*** ***

நெரிகிற நகர பேருந்து கூட்டத்தில் முண்டி ஏற மனசு அனுமதிப்பதில்லை.."சரி..நாலு கிலோ மீட்டர்தானே...நடக்கலாம்" என நடக்க தொடங்கையில்..."மாப்ள பத்திரிக்கை வைக்க வீட்டுக்குத்தான் போய்கிட்டுருந்தேன்..ஏறு..போகலாம்"என்று கார் கதவு திறந்து சிரிக்கிற நண்பர்கள் போல்...ஒரு சேர தனி,தனி காரில் அழைக்கிறார்கள், ஜெஸ்வந்தியும், அனுஜன்யாவும்.

"ரெவ்வண்டு,ரெவ்வண்டு கிலோமீட்டராக இறங்கி மாறுவேன்..."என சிரித்து முதல் காரில் ஏறியிருக்கிறேன். "ரெண்டு கிலோ மீட்டர் வந்ததும் இறக்கி விடுங்கள் அனுஜன்யாவுடனும் பயணிக்க வேணும்".

எல்லோருக்கும் அன்பு நிறைய!
பா. ராஜாராம்