தனிமை படுத்தப்பட்ட
மிக புராதன குரலோசையில்
விழித்துக் கொள்கின்றன புலன்கள்
கிளி கொஞ்சிய குரலுடனும்
பதை பதைப்புடனும்
இழுத்துச் செல்கின்றன தெருக்கள்.
பசும் மரங்களிடை
ஆழ் சுழியிடை
பழகிய வழியிடை
ஓட்டம் காட்டி சற்று
கை பிடித்து சற்று
பின் தங்கி சற்று
நடு நடுங்கி, ஒடுங்கி
சாகப் பிடித்தும்
பிழைத்துக் கொள்ளும்படியே
வாய்த்து விடுகிறது.
இதையெதையும் அறியாது,
பார்க்காமல் போகச் சொல்லி
இந்த முறையும் இறைஞ்சுகிறது
அக்குரலுக்கான பார்வை.
----கல்கி (இந்த வாரம்)
நன்றி கதிர்பாரதி, கல்கி
